O Heer
O Adonai
O Adonai
et Dux domus Israel,
qui Moysi in igne flammae rubi
apparuisti,
et ei in Sina legem dedisti:
veni ad redimendum nos
in bracchio extento.
O Adonai,
Heer van het huis van Israël –
die aan Mozes verscheen in de
brandende doornstruik,
hem op de Sinaï de wet gegeven hebt:
kom en bevrijd ons
met uw sterke arm!
Exodus 6:2; 6:6; 3:2
Brandende doornstruik
Exodus 19:1-9
Wetgeving op de Sinaï (19-20)
Een bijzondere move in de O-antifonen! De uittocht uit Egypte is voor Israël, en later
voor de kerk, het grote symbool voor hoe God werkt. Hij bevrijdt zijn volk uit de greep
van het kwaad, met zijn ‘sterke arm, en zijn uitgestrekte rechterhand’. Maar deze
antifoon kiest voor het moment vóór en het moment ná die uittocht: de verschijning van
God in de brandende doornstruik, en de wetgeving op de berg Sinaï. Waarom?
De brandende doornstruik is in de adventstijd minder verrassend dan je misschien
denkt. In de middeleeuwen werd de struik namelijk gezien als een symbool voor Maria:
zoals het vuur de struik niet verbrandde, zo tastte de zwangerschap Maria’s
maagdelijkheid niet aan. Vierde-eeuwse kerkvaders als Gregorios van Nyssa en Efrem
de Syriër leggen die link.
Maar het gaat uiteraard dieper. Hoe bevrijdt God ons met zijn uitgestrekte rechterarm?
Door aan ons te verschijnen in ervaringen van zijn heiligheid. Dat kan elke ervaring zijn
die je mystiek ontzag inboezemt: van de geboorte van een kind tot het zien van de
Melkweg. Én door ons de weg naar de vrijheid te wijzen met tien goede
richtingaanwijzers langs de afgronden van zonde en dood.
Op de eerste zondag van advent bood het Liturgisch Leesrooster dit jaar Romeinen 13
als brievenlezing: ‘Wees elkaar niets schuldig, behalve liefde. Want wie de ander
liefheeft, heeft de wet vervuld.’
Jullie weten allemaal donders goed in wat voor tijd we leven, zegt Paulus tegen de
christenen in Rome. Kijk om je heen en word wakker: de redding is dichterbij dan toen
we tot geloof kwamen. ‘De nacht loopt ten einde, de dag nadert al.’ Het adventsbesef is
wederkomstbesef geworden.
Of wij vandaag tot datzelfde besef komen als we het journaal kijken, weet ik niet. Onze
samenleving oogt duister, boos en verdwaald, en in Den Haag spelen ze spelletjes.
Paulus roept op: ‘Laten we ons ontdoen van de praktijken van de duisternis en ons
omgorden met de wapens van het licht.’ Besef: als je naar Paulus luistert, behoor je tot
een kleine minderheid. Maar dat waren de christenen in Rome ook.
Vraag
Wanneer heb jij Gods heiligheid ervaren? En wat heeft dat je geleerd over Hem?
De overdenkingen van deze pelgrimage zijn geschreven door Catharinus van den Berg
De bijbelteksten zijn afkomstig uit de NBV21.
© 2025 Pelgrims onderweg