In het boek De belofte vertelt schrijfster Linda Bruins Slot het verhaal van Marjolijn Bouman. Zij en haar partner Frank hadden een bijzondere belofte ontvangen. Het was Petra die namens God een boodschap voor hen had, maar wel eentje die niet zomaar in vervulling ging.
‘God heeft een kind voor jullie, en jullie hoeven daar niks voor te doen. Jullie hoeven Hem alleen maar te danken, en Hij zal het aan jullie geven.’ Dit was niet zomaar een uitspraak, maar een boodschap die na een lange weg tot hen kwam. Petra had deze boodschap al eerder ontvangen, en het was nu de derde keer dat ze deze directe, hoorbare stem van God waarnam. Dit hoorden ze precies in de week nadat Marjolijn aan God gevraagd had wat ze moesten ‘doen’. De boodschap van Petra leek hier antwoord op te geven: niks.
Dit moet wel waar zijn.
‘Ik heb zelf persoonlijk nooit een hoorbare stem van God gehoord,’ legt Marjolijn uit, ‘maar zij heeft wat dat betreft een bijzondere lijn naar boven toe.’ Petra had de boodschap al twee keer eerder ontvangen, maar was toen erg onzeker. Ze had wel vaker profetieën voor anderen gedeeld over het krijgen van een kind, maar het voelde spannend om deze boodschap ook naar Marjolijn en Frank over te brengen. Ze kende hen niet goed genoeg om te weten of zij überhaupt wel kinderen wilden.
Wat Marjolijn en Frank vooral geruststelde, was hoe Petra de boodschap overbracht en haar oprechtheid. ‘Ze zei zelf ook: “Blijf het toetsen en blijf op God vertrouwen.” En ik zou ook niet zomaar elke persoonlijke boodschap vertrouwen. Maar juist omdat ze helemaal niks van ons wist en ons op dat moment nog nauwelijks kende, én ik een week daarvoor die vraag aan God had gesteld, dacht ik: dit moet wel waar zijn.’ Het moment dat Petra hen de boodschap gaf, was voor Marjolijn dan ook een heel bijzonder en bevestigend moment. ‘En het woordje “doen”, ze hoeven niks te doen, kwam er zo duidelijk in naar voren dat ik echt dacht: dit moet wel waar zijn. Mijn hart ging als een gek tekeer.’
Ze keek naar mij en zei: ‘Ik moet echt even met jullie praten’
De laatste keer dat Petra de boodschap ontving, was het moment waarop ze besloot naar Marjolijn en Frank toe te stappen. ‘Ze keek naar mij en zei: “Ik moet echt even met jullie praten, want ik heb een boodschap van God voor jullie.”’ Marjolijn herinnert zich hoe haar hart op dat moment begon te bonzen van spanning. Precies een week geleden had zij namelijk op datzelfde moment in gebed gevraagd: ‘Heer, wat moten we doen? wat is de bedoeling? Wat is uw plan met ons? Welke weg wilt U met ons gaan? Is het beter dat wij geen kinderen krijgen?’ Het voelde alsof de boodschap die ze van Petra ontvingen, direct antwoord gaf op haar vragen.
Ik vind dat ook altijd heel spannend, hoor
Marjolijn vertelt ook dat ze het concept van profetieën aanvankelijk spannend vond. ‘Ik ben ook niet met profetieën opgegroeid. Ik kom uit een gereformeerd vrijgemaakte kerk en we hebben een tijdje een uitstapje gemaakt naar de evangelische gemeente. Vlak voor het overlijden van mijn vader ben ik me wel meer in profetieën gaan verdiepen, dus toen kwam ik erachter dat die nog steeds gegeven worden. Er kan ook inderdaad iets gezegd worden wat niet van God is. Daarom staat er ook in de Bijbel: toets het. Neem niet zomaar alles aan wat iemand zegt. En dat hebben wij bij Petra ook echt gedaan.’
Toch verliep de tijd daarna niet zoals Marjolijn had gehoopt. Ze had een belofte gekregen, maar zag deze maar niet in vervulling gaan.
Benieuwd hoe dit afloopt? Als je meer wil weten over De belofte, kijk dan hier. Ook kan je hieronder een fragment uit het interview met Marjolijn bekijken, of het YouTube-kanaal van Pelgrims onderweg bezoeken.
Omslagfoto: Linda Bruins Slot (links) & Marjolijn Bouman (rechts)